Magdalena Kukla

  Przeglądanie LinkedIna przypomina dziś wizytę na oddziale klinicznym. Jesteśmy bombardowani narracjami o „autentyczności”, „samoliderstwie jako procesie” i „tworzeniu przestrzeni dla emocji”. Zarządzanie zostało przebrandowane na „uzdrawiającą podróż”, a menedżer awansował — a raczej został zdegradowany — do roli Naczelnego Terapeuty . Obserwujemy rosnący trend importowania ram klinicznych — takich jak Gestalt — do rozwoju przywództwa. Choć intencje bywają dobre, jest to fundamentalne pomieszanie kategorii: Psychoterapia ma pomagać jednostce w nawigowaniu po jej świecie wewnętrznym. Psychologia Organizacji ma pomagać systemowi w realizacji jego zadań przez tworzenie zdrowych warunków pracy. Kiedy traktujemy organizację jak pacjenta, którego trzeba uleczyć, zamiast jak system, który trzeba zaprojektować, obsesyjnie skupiamy się na „naprawianiu” człowieka, podczas gdy strukturalna zgnilizna pozostaje nietknięta. To nie jest progres; to wyrafinowana forma Strukturalnego Gaslightin...